Marian Kasprzyk nie żyje
W nocy napłynęły bardzo przykre informacje ze świata sportu. Zmarł Marian Kasprzyk, jeden z najwybitniejszych polskich bokserów w historii. To postać, która na trwałe zapisała się w dziejach polskiego sportu olimpijskiego. Jego odejście to ogromna strata nie tylko dla środowiska bokserskiego, lecz także dla wszystkich, którzy pamiętają czasy największych sukcesów polskich pięściarzy. Kasprzyk był symbolem determinacji, hartu ducha i sportowej odwagi, a jego nazwisko przez dekady budziło respekt w kraju i za granicą.
Olimpijskie złoto, które przeszło do historii
Największym osiągnięciem Mariana Kasprzyka jest niewątpliwie złoty medal igrzysk olimpijskich w Tokio w 1964 roku. Startował w wadze półśredniej i już sam awans do finału był ogromnym sukcesem. W decydującym pojedynku zmierzył się z reprezentantem Związku Radzieckiego Rickardasem Tamulisem. Polak wygrał walkę decyzją sędziów 4:1, pokazując niezwykłą odporność psychiczną. Co szczególnie porusza, od pierwszej rundy zmagał się z poważną kontuzją, ponieważ miał złamany palec prawej dłoni. Mimo bólu nie przerwał walki i sięgnął po olimpijskie złoto.
Kariera sportowa pełna walk i poświęcenia
Marian Kasprzyk przez lata reprezentował Polskę na najważniejszych imprezach międzynarodowych. Równolegle walczył także w barwach klubowych, między innymi Górnika Wesoła w latach 1970–1974 oraz Górnika Pszów w sezonach 1975–1976. Jego bilans sportowy robi ogromne wrażenie. Stoczył łącznie 270 pojedynków, z czego aż 232 zakończyły się zwycięstwem. Do tego należy doliczyć 10 remisów i jedynie 28 porażek. Karierę sportową zakończył w 1976 roku, mając 37 lat, pozostawiając po sobie opinię zawodnika niezwykle pracowitego i konsekwentnego.
Występy międzynarodowe i mistrzostwa
Kasprzyk nie zawsze stawał na podium, lecz każda jego walka była świadectwem sportowej klasy. Podczas igrzysk olimpijskich w Meksyku w 1968 roku odpadł już w pierwszej walce w wadze półśredniej, przegrywając z Amerykaninem Armandem Muñízem. Rywal ten później zrobił dużą karierę w boksie zawodowym i czterokrotnie walczył o mistrzostwo świata, co dodatkowo pokazuje poziom tamtego pojedynku. Marian Kasprzyk raz wystąpił także w mistrzostwach Europy. W Belgradzie w 1961 roku zdobył brązowy medal w wadze lekkopółśredniej.
Sukcesy krajowe i reprezentacyjne
Na krajowych ringach również należał do czołówki. W mistrzostwach Polski w 1961 roku wywalczył brązowy medal w wadze lekkopółśredniej. Kilka lat później, w 1970 roku, sięgnął po tytuł wicemistrza Polski w wadze półśredniej. W reprezentacji narodowej wystąpił dziewięć razy. Sześć pojedynków wygrał, jeden zremisował, a dwa przegrał. Każdy start w kadrze narodowej traktował jako ogromny zaszczyt i obowiązek wobec kraju.
Ostatnie lata i zasłużone wyróżnienia
W 2021 roku Marian Kasprzyk został uhonorowany Komandorskim Orderem Odrodzenia Polski. Odznaczenie to przyznawane jest za wybitne osiągnięcia, w tym za szczególne заслugi dla polskiego sportu. Do ostatnich lat życia pozostawał związany z Bielskim Klubem Bokserskim Beskidy, gdzie pełnił funkcję prezesa honorowego. Był autorytetem dla młodszych zawodników i symbolem czasów, w których sport opierał się na pasji, dyscyplinie i poświęceniu. Jego dorobek na zawsze pozostanie częścią historii polskiego boksu.
Autor: Andrzej Przybylski